Hieronder maak je kennis met alle gastacteurs van Koning van Katoren die ooit begonnen bij Jeugdtheater Hofplein. Wie zijn zij nu? Wat doen ze tegenwoordig in het theater of daarbuiten? En welke herinnering aan hun tijd bij Hofplein dragen ze nog altijd met zich mee?
Zo krijg je een kijkje achter de schermen én ontdek je hoe het Hofplein voor hen het startpunt werd van iets groters. Maak kennis met de spelers van toen en zie hoe hun liefde voor theater nog steeds springlevend is.
Het speelschema en alle gastacteurs zijn onder voorbehoud van wijzigingen.
De regisseurs met wie ik heb gewerkt hebben de basis gelegd van het werken als acteur en de vlieguren op de vloer hebben me de theaterwetten geleerd.
Daarnaast, en nog belangrijker; kijk ik met weemoed en warme, liefdevolle gevoelens terug naar deze tijd en vooral de mensen die ik bij Hofplein heb mogen ontmoeten.
Samen met Jolein Kop vorm ik het makersduo Heintz & Kop, verbonden aan PLAN Brabant. Ons werk gaat over het onopvallende in het dagelijks leven en we willen mensen daar nieuwsgierig naar maken. In onze theatrale installaties onderzoeken we hoe beeldende kunst en theater elkaar ontmoeten. We maken voorstellingen zonder acteurs of dialogen: ruimtelijke werken die zich ontwikkelen als een verhaal met een begin en eind, waarin scenografie en licht de hoofdrol spelen.
Vlak voor de zomervakantie dat ik zou vertrekken, benutte ik de laatste voorspelavond/open avond van het schooljaar om nog één keer op te treden. Ik speelde een zelfgeschreven monoloog over het thema ‘afscheid’.
Toen het publiek, mijn medestudenten, te horen kregen dat ik mijn scène gespeeld had vanwege mijn aanstaande vertrek van de school, kreeg ik een enorm applaus. Ik was geraakt. Niet alleen omdat ik deze warme plek achter me zou laten, maar ook omdat ik mijn vertrek blijkbaar succesvol had weten te theatraliseren. Dit moment gaf me een prachtige uitsmijter van drie vormende middelbare schooljaren; vertrouwen. Ondanks dat ik Hofplein zou verlaten, durfde ik te vertrouwen dat ik nog niet klaar was met theater.
Het mooie van het freelance bestaan, is dat ik ieder project weer een totaal andersoortige toneeltekst schrijf. Ik word door enorm uiteenlopende gezelschappen benadert met voorstellingideeën en concepten, om deze ideeën vervolgens vanuit mijn vakgebied om te vormen tot toneeltekst.
Tijdens een schrijfproces spendeer ik eindeloze uren achter mijn bureau waarin ik verhaallijnen uitdenk, personages ontwikkel en vervolgens scènes vol dialogen, monologen en regieaanwijzingen voltyp.
In 2022 keerde ik na 10 jaar terug bij Hofplein, niet meer als student of speler, maar dit keer in de rol van maker en toneelschrijver.
Inmiddels heb ik al vier toneelteksten voor Hofplein mogen schrijven, waaronder Koning van Katoren. Ik hoop er nog lang mee door te gaan.
Praktisch gezien heeft mijn Hofplein tijd me ook geleerd hoe het is om in een grote productie te staan. Hoeveel mensen er bij een voorstelling komen kijken, hoe het achter de schermen werkt en waar je allemaal aan moet denken voordat je op het podium gaat staan. Heel waardevol om al eens meegemaakt te hebben nog voordat je het professionele theatercircuit ingaat.
Sinds ik voor Hofplein voorstellingen schrijf vind ik het heel bijzonder om weer in het Hofpleintheater te zijn, een plek die voor mij zoveel herinneringen draagt. Daarom is het uiteraard heel geweldig om er ook weer zelf op het podium te staan, al was het maar weer voor één keer.
Die ervaring gun je alle jongeren. Ik zou het liefst willen dat theaterles een standaardvak op scholen is en dat er nog meer liefhebbers aangestoken worden om zich verder ontwikkelen in de vrijetijd.
Dus wat ik ook wil worden later, ik zou vanuit mijn Hofpleintijd altijd iets willen bijdragen aan de ontwikkeling van mensen. Het liefst vanuit theater en spelen voor publiek.
Met wat daarbij komt, dat het de eerste plek was waar ik mij volledig geaccepteerd voelde in alles wat ik was en wilde zijn. Op Hofplein was geen oordeel, op Hofplein leerde ik wie ik was, wilde zijn en wilde worden. Mijn beste vrienden die ik nog steeds zie, komen van Hofplein.
Ik heb hiervoor de MBO theaterschool acteurs opleiding gedaan en ben nu verder aan het studeren.
Ik probeer in alles wat ik doe nog steeds te kijken hoe ik het speels kan krijgen.
Geweldig vertaald van de film uit 1992 naar musical, de muziek heerlijk en 2,5uur lang komedie.
Maar All-time favoriet blijft Cats
Ik heb zo’n fijne en leuke tijd gehad op Hofplein. Een plek waar je jezelf kon zijn, opgegroeid, vrienden gemaakt voor het leven en veel geleerd.
Technieken kun je inzetten met presentaties binnen je werk, soms een rol aannemen om het makkelijker te maken. Binnen vergaderingen of ook in het dagelijks leven, hoe bepaalde zaken over te dragen, intonaties, stemgebruik. Het bereiken van de ander door een beetje theater in te zetten. En heel soms met een dansje of een lied , hahaha.
