Maandag 29 juni stond Jeugdtheater Hofplein met de voorstelling Getekend in het teken van Ketikoti: de herdenking en viering van de afschaffing van de slavernij.
De voorstelling werd deze dag bijzonder omlijst door een uitkoop van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en georganiseerd in samenwerking met de werkgroep Kleurrijk SZW, die zich inzet voor diversiteit & inclusie.
In de zaal waren beleidsmedewerkers van het ministerie van SZW aanwezig. Het werd een middag waarin ontmoeting, reflectie en verbeelding samenkwamen.
Het programma begon met een rondleiding door Historisch Delfshaven, onder leiding van regisseur Dionne Zwennicker-Norton. Een bijzondere manier om de historische context van de voorstelling te verdiepen: de spelers hebben deze route aan het begin van het repetitieproces zelf ook gelopen, en Delfshaven vormt in Getekend deels het decor van de verhalen.
Na afloop van de voorstelling vond er een verdiepend nagesprek plaats met prof. Alex van Stipriaan, emeritus hoogleraar van de Erasmus Universiteit Rotterdam, waarin historische duiding en persoonlijke reflectie samenkwamen.
Op woensdag 1 juli hebben er schoolvoorstellingen plaatsgevonden voor diverse onderwijsinstellingen, waarmee een jongere doelgroep actief wordt meegenomen in het verhaal en de thema’s rondom het slavernijverleden en Ketikoti.
Diezelfde avond speelt de voorstelling voor de laatste keer, waar bezoekers voorafgaand aan de voorstelling het gerecht Heri Heri ontvingen. Rondom Ketikoti staat Heri Heri symbool voor verbinding, veerkracht en het herdenken van het slavernijverleden. Door samen deze maaltijd te eten, staan we stil bij deze geschiedenis én vieren we vrijheid en samenzijn.
Het zijn waardevolle dagen waarin kunst, geschiedenis en beleid elkaar ontmoetten rondom Ketikoti en waarin duidelijk werd hoe theater kan bijdragen aan gesprek, bewustwording en verbinding.
In Getekend duiken we in de geschiedenis van historisch Delfshaven en laten we ons inspireren door de verhalen van abolitionisten. Maar deze voorstelling gaat niet alleen over het verleden. Getekend is een geromantiseerd verhaal over rechtvaardigheid, identiteit en verzoening, geïnspireerd door abolitionisme en vrouwenemancipatie, en wat dit betekent in de wereld van vandaag.
In brieven die generaties lang zijn bewaard, delen twee halfzussen in de 19e eeuw hun levensloop. Als groot geheim leeft de ene zus verder op de plantage in Suriname, terwijl de andere een welgesteld leven leidt in Delfshaven. Door hun briefwisseling delen zij dromen en beperkingen.
Het verhaal wordt vanuit meerdere perspectieven verteld en met elkaar verweven. Naast het historische verhaal wordt er ook gereflecteerd op de huidige maatschappij en vrijheid. De voorstelling onderzoekt wat deze geschiedenis betekent voor jongeren van nu, hun identiteit en hun kijk op ongelijkheid.
De voorstelling speelt rondom Keti Koti en wordt mede mogelijk gemaakt door de Cirrus Foundation. Keti Koti is de jaarlijkse herdenking en viering van de afschaffing van de slavernij op 1 juli 1863. Het betekent “gebroken ketenen”. Dit staat symbool voor vrijheid, bevrijding en een nieuw begin.
Heri Heri
Voorafgaand aan de voorstelling konden bezoekers kosteloos genieten van Heri Heri. Dit is een traditioneel Surinaams gerecht met onder andere cassave, zoete aardappel, banaan en ei. Het gerecht ontstond tijdens de periode van slavernij, toen tot slaaf gemaakte mensen met beperkte ingrediënten voedzame maaltijden maakten en samen deelden.
Rondom Keti Koti staat Heri Heri symbool voor verbinding, veerkracht en het herdenken van het slavernijverleden. Door samen Heri Heri te eten, staan we stil bij deze geschiedenis én vieren we vrijheid en samenzijn.
