Relinde Burgerhoudt zette haar eerste stappen in de theaterwereld bij Jeugdtheater Hofplein in Roosendaal, waar ze spel-, dans- en zanglessen volgde en meespeelde in De Winterkoningin. Daarna studeerde ze aan de MBO Theaterschool in Rotterdam, waar ze in diverse voorstellingen speelde, lesgaf en stage liep bij het Ro Theater (nu Theater Rotterdam). Haar ontwikkeling als theatermaker zette ze voort aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU), waar ze zich specialiseerde als docerend theatermaker.
Tijdens haar opleiding werkte Relinde samen met Festival Tweetakt, Het Filiaal Theatermakers en Theater Rotterdam. Maar ook buiten Nederland breidde ze haar ervaring uit: ze gaf les en maakte voorstellingen op Curaçao met Stichting Rauw en liep stage in Tanzania, waar ze theaterprojecten opzette voor verschillende organisaties.
Door de jaren heen heeft Relinde een breed scala aan theaterervaring opgedaan. Ze heeft gewerkt met verschillende doelgroepen, van peuters tot volwassenen. Naast haar baan als maker bij Jeugdtheater Hofplein, is ze ook actief in het basisonderwijs en werkt ze momenteel op Basisschool Parkzestienhoven, waar ze theaterlessen verzorgt voor de groepen 4 t/m 8.
Naast lesgeven maakt en speelt Relinde voorstellingen gebaseerd op boeken, met als doel het leesplezier bij kinderen te vergroten. Rondom de Voorleesdagen en de Kinderboekenweek brengt ze verhalen tot leven op scholen. Ze geeft ook losse workshops voor Theatergroep Aluin en de Toneelmakerij en traint jongeren over onderwerpen als pesten, sociale klasse, seksualiteit en middelengebruik. Een bezige bij dus!
“Een docent zei ooit tegen mij: ‘Theater maak je over iets waar je je boos over maakt of wat je aangaat.’ Dat is bij mij echt zo. Ik maak vaak voorstellingen met een maatschappelijke, kritische noot. Theater is een krachtig middel om verschillende perspectieven te tonen en mensen met een open blik naar de wereld te laten kijken.”
Bij Relinde staat veiligheid en plezier voorop in het maakproces. Ze gelooft in samen creëren en zorgt ervoor dat er geen strikte hiërarchie ontstaat tussen docent en speler. Hoewel zij de eindbeslissingen neemt, moedigt ze spelers aan om hun eigen creatieve ideeën in te brengen.
“Ik hoop dat spelers zich bij mij gezien voelen. Ik check altijd even bij iedereen in: hoe gaat het, heb je het naar je zin? Hard werken en plezier gaan bij mij hand in hand. Stickers verdien je als je iets goeds doet, en vergeet je je script? Dan breng je chocolade mee voor de groep! Zo houden we het speels én serieus tegelijk.”